Ok. 80 km od Szczecina, w środkowej części województwa zachodniopomorskiego na Wyżynie Ińskiej, leży Ińsko. Miasto noszące przed II wojną światową niemiecką nazwę Nörenberg, stało się już w okresie międzywojennym lubianą miejscowością wypoczynkową.

Gmina Ińsko leży w całości na terenie Ińskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny. Niepowtarzalny krajobraz tworzą ciągi wzgórz morenowych rozciągających się wokół jeziora Ińsko. Na terenie gminy Ińsko znajduje się 10 jezior. Ińsko jest z nich największym (ok. 650 ha) i najczystszym (ma I klasę czystości).

Linia brzegowa jeziora Ińsko wynosi ponad 28 km i jest nadzwyczaj bogato rozwinięta. Spacerując wzdłuż brzegów natkniemy się na głębokie zatoki, ostre półwyspy i cyple oraz liczne przesmyki. Powierzchnia lustra wody, objęta roślinnością, wynosi 47 ha, co stanowi 7,8 % akwenu jeziora, a linia brzegowa jest w 83% zarośnięta roślinnością wynurzoną.

Przez miasteczko Ińsko przechodzi odpływ, odprowadzający wody do położonego na południu jeziora Stubnica (Wisola). Natrafimy na strumyk łączący Ińsko z jeziorem Zamczysko.

Właśnie ten urozmaicony krajobraz i liczne jeziora sprzyjają aktywnemu wypoczynkowi oraz wycieczkom pieszym i rowerowym. Jeziora położone w obrębie Gminy są dogodnym terenem dla rozwoju kajakarstwa, sportów wodnych i wędkarstwa.

Atrakcją dla wodniaków są liczne zatoki, półwyspy i wyspy spotykane na jeziorze, lecz ze względu na nieoczekiwane głębokości i liczne głazy na płytkich dnach wymagane jest zachowanie wszelkich środków ostrożności.